Lentiz MBO dierverzorging tot aan de Poolcirkel

Een studiereis van studenten uit de klas Dierverzorging, niveau 1 en 2

Goedemorgen vanuit een fris Zweden.

Vandaag staat de thermometer op een bescheiden min 32 graden. Best fris. Na een technisch mankement met vliegtuig 1 misten we onze aansluiting in Stockholm, waar de chaos pas echt compleet was. Een sneeuwstorm zorgde voor veel vertragingen. Om 03.00 in de nacht kwamen we in Lulea, gelegen in de provincie Norbotten aan. De provincie Norbotten is 3 keer zo groot als Nederland. Het inwoners aantal daarentegen is een twintigste deel van Nederland. Rustig, ruim, natuur en fris.

Helaas de koffers zijn er nog niet, deze zijn ergens tijdens de sneeuwstorm in Stockholm zoekgeraakt. Net als die van honderden andere reizigers.

Dus even geen thermo-kleding, schone onderbroeken, tandpasta en douchespul

Natuurlijk zijn we warm onthaald maar omdat er nog geen spoor van de koffers is te bekennen, zijn we nu wel genoodzaakt de dichtstbijzijnde  sportwinkel/H&M op te zoeken. En je zal toch maar geen make-up, de pil, of schoon slipje hebben. Ook thermo-technisch is iets extra’s niet overbodig. Gelukkig zijn de lessen vandaag nog indoor maar er staan wel outdoor excursies op de planning. Reuze spannend voor de studenten en vanmiddag zullen we dan ook beginnen met de eerste teambuilding sessie.

De fika pauzes op school doorbreken de praktijklessen en studenten rouleren vandaag tussen de afdeling hond (Ja ze moeten echt uitgelaten worden bij min 30) en de afdeling vogel/reptiel. De sfeer is prima en onze studenten zijn gekoppeld aan Zweedse studenten. Een kennismaking spel gisteravond sloot de dag af en nogal vermoeid zijn ze om 20.00 richting de dormitories vertrokken.

In een aangename temperatuur van rond de min 20 schrijf ik het vervolg van het arctische avontuur van de dd1a2. De koffers zij terecht! Wat een feest om ze uit te delen. De studenten ontvingen ze als kerstcadeautjes. Gelukkig maar, we stonden letterlijk op het punt serieus te gaan shoppen voor ze. Het is dus gebleven bij primaire inkopen.

De lessen op school worden als heel positief ervaren, vooral de praktijklessen met de honden.

Op donderdag hebben we, net als de Zweedse jeugd hier, een keuze gemaakt uit één van de 3 mogelijkheden die een Zweeds opgroeiende puber voor handen heeft.

  1. Bowlen
  2. De bioscoop
  3. Cruisen in je afgevoerde truck (zeg maar het equivalent van een brommobiel. Je vader koopt een dikke truck voor je en deze wordt afgevoerd tot een topsnelheid van 30 km/h, je hangt er een grote rode driehoek aan en supercool indruk op de meiden maken)

Wij hebben voor optie 1 gekozen.

Zit je daar alleen in de arctische bush bij vreemden

Op vrijdag startte de eerste dag van uitwisseling level 2.0. Koffertje pakken en met een Zweedse student mee naar huis. Die wonen soms 200 km van school vandaan. Dat is pas spannend! Zit je daar alleen in de arctische bush bij vreemden.

Vrijdagmiddag hebben Willeke en ik Carmen opgehaald van het vliegveld in Lulea en met de Zweedse collegae de “vrijdag middag borrel” gedronken in het lokale Yup hotel in de stad. Drinken is er trouwens niet bij want een glas wijn of bier is belachelijk duur. We gaan natuurlijk geen 13 euro per glas neertellen. Bovendien hebben we het over werk, niet over vakantie.

In een tipi opwarmen met koffie en een rendierhamburger is opeens een bittere noodzaak

Een strakblauwe lucht vandaag en een bezoek aan de op de Poolcirkel gelegen Jokkmokk’s wintermarkt, met nog maar een 175 km naar in het Noorden gelegen Suami-dorp, net voorbij de poolcirkel staat voor dit weekend op de planning. Bij min 23 graden weer een frisse onderneming. Tussen de dierenhuiden, messen en bontmutsen ontdekken we ook typisch Suami truckfood. Meestal bestaat de basis hiervan uit rendier of eland. Lekker slenteren langs de 150+ kraampjes bij min 23 graden C. Even in een tipi opwarmen met koffie en een rendierhamburger is opeens een bittere noodzaak. 180 km terug door de poolnacht, oppassen voor mogelijk overstekende rendieren maken we ons op voor part 2 van de uitwisseling.

Willeke gaat ons helaas nu al weer verlaten. Straks naar het vliegveld in Lulea en morgen weer op school aan de slag met een druk programma. We zijn benieuwd naar de weekend survival verhalen van de studenten.

Week 2. Alles wat nieuw is zuig in je in je op maar daar wordt je ook een beetje moe van en dat is vooral te merken bij de studenten in week 2 van het arctische avontuur. Kleine pijntjes trekken steeds meer de aandacht, heimwee en irritaties groeien en de begeleiding vraagt dus ook meer aandacht. Zelfs het opzien om weer naar huis te moeten gaan, geeft bij een enkeling  al stress. Dat komt door de positieve ervaringen hier maar het zegt ook wat over de thuissituatie. En soms spelen we in de B&B  voor crisisopvang, als we een situatie echt even niet vertrouwen.

Vooral het onderdeel “hoe rem je de slee” behoefde de nodige aandacht.

De week begon met een fantastische sledehondenrit bij het bedrijf in Svedjekojan over de bevroren meren. Een zeer kordate en duidelijke eigenaresse instrueerde de studenten over het hoe en wat. Vooral het onderdeel “hoe rem je de slee” behoefde de nodige aandacht. Eerst werken, dan vreten. Dat geldt voor zowel de honden als de mensen en na een drie kwartier stonden er dan 3 sledes ingespannen en klaar voor vertrek.

Bij een min 18 over het ijs glijden in een felle zon  klinkt idyllisch maar de schijn bedriegt. God wat was het koud. Dat kwam vast door de ijzige wind, de aurora Vortex. Windstil bij min 32 was veel beter te doen. Bij aankomst moesten er bij 2 studenten gecontroleerd worden of alle tenen nog een teken van leven gaven. Zij konden niet helpen bij het uitspannen en het voeren van de honden. Nou….daar vond mevrouw Svedjekojan wel iets van tijdens de koffie en cake bij het haardvuur.

Als je hier stage wil lopen, met grote voorkeur in de winter, moet je wel een bikkel zijn. IJskoude en zware lange dagen zijn niet voor de poes. Gelijk heeft ze!

koffie uit een ketel van het houtvuur

Dinsdag na de lessen staat er een excursie gepland naar Cape Wild. Een net geopend bedrijf in de Bush met te bezichtigen….3 tamme elanden. Ja. Er waren ook nog ergens wilde zwijnen binnen de omheining maar die zijn zo schuw dat eigenlijk niemand weet of die er eigenlijk nog steeds zitten. Om het outdoor gevoel compleet te maken; koffie uit een ketel van het houtvuur, een kaneelbroodje en de souvenirwinkel. Enfin de toekomstplannen van het bedrijf schetsen een spannend beeld. Wordt vervolgd.

Op woensdag t/m vrijdag ochtend worden er gewoon dierverzorgingslessen gevolgd. School blijft school nietwaar, en onder gepuf, gesteun en gekreun wordt dan toch duidelijk dat ze moe geworden zijn. Bovendien is de voertaal tijdens deze reis Engels. Omdat het nu vrijdag middag is en alle Zweden weekend gaan vieren staat er na een beauty slaapje een avond met Pizza en film gepland.

Voor het weekend zijn er breakfast en dinner boxen uitgedeeld, dus een zeg maar “doe het zelf maaltijden”. Heel leerzaam als je 16 bent.

Zaterdag maken we tijd voor souvenirs en shoppen in Lulea en zondag zwaaien we de plaatselijke waterval (Storforsen, de grootste waterval in Europa) toe onder het genot van een zelf gemaakte en gegrilde outdoor-hamburger.

Bijna thuis. Als alles meezit en we op de terugweg geen 9 uur vertraging hebben, landen we om18.15 uur op Schiphol.

Tak Svenska! Het was bijzonder leerzaam, gastvrij, strak georganiseerd, vriendelijk, fris, inspirerend, een reis vol van bijzonderheden  en mooi. Met nu al wat heimwee vertrekken we uit Lapland en nu is wachten tot we volgend voorjaar het tegenbezoek krijgen.

Skol!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

NederlandsEnglish